پرسشنامه عشق نورس ایسترن بوسترن (1999)

مشخصات پرسشنامه عشق نورس ایسترن بوسترن

تعریف مفهومی و عملیاتی پرسشنامه عشق نورس ایسترن بوسترن

تعریف مفهومی

عشق نورس به عنوان یک سازه عاطفی و بین فردی چندبعدی تعریف می‌شود که به مجموعه ای از احساسات پرشور، جذابیت شدید، وابستگی عاطفی و تعهد عمیق نسبت به شخص دیگر اطلاق می‌گردد و با ویژگی‌هایی نظیر ادراک ایده‌آل از معشوق، میل شدید به نزدیکی و صمیمیت، مشارکت عاطفی پایدار و تمایل به فداکاری در راه حفظ رابطه مشخص می‌شود که معمولاً در مراحل اولیه شکل‌گیری روابط عاشقانه تجربه می‌گردد (ایسترن و بوسترن، ۱۹۹۹).

تعریف عملیاتی

عشق نورس نمره‌ای است که فرد از پاسخگویی به ۱۷ گویه این پرسشنامه کسب می‌کند. این نمره در سه مؤلفه زیر نیز قابل محاسبه است. مؤلفه‌ها و سوالات مربوط به هر مؤلفه به صورت زیر است:

• مؤلفه جذابیت و ادراک مثبت (محوریت جذابیت فیزیکی و شخصیتی و دیدگاه ایده‌آل نسبت به معشوق) با ۳ گویه: سوالات ۲، ۳ و ۵

• مؤلفه وابستگی و نزدیکی (محوریت تمایل به صمیمیت، همراهی و احساس امنیت در کنار معشوق) با ۶ گویه: سوالات ۶، ۷، ۸، ۱۲، ۱۳ و ۱۴

• مؤلفه مشارکت و تعهد عاطفی (محوریت درگیری عاطفی، فداکاری و اهمیت دادن به رابطه) با ۵ گویه: سوالات ۱، ۴، ۹، ۱۰ و ۱۱

روایی و پایایی پرسشنامه عشق نورس ایسترن بوسترن

روایی:

در حوزه روانشناسی عواطف و روابط بین فردی، یکی از شاخص‌های اساسی برای ارزیابی کیفیت ابزارهای سنجش، روایی است که به توانایی یک پرسشنامه در اندازه‌گیری دقیق سازه مورد نظر اشاره دارد و نشان می‌دهد که نمرات به دست آمده از ابزار، بازتابی واقعی از احساسات و نگرش‌های عاشقانه فرد هستند و نه عواملی مانند تمایل به پاسخ‌دهی اجتماعی یا خطاهای اندازه‌گیری (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰). جمشیدی و همکاران (۱۴۰۰) در تحقیقی که با هدف بررسی ویژگی‌های روانسنجی نسخه فارسی این پرسشنامه در میان دانشجویان متأهل و مجرد شهر تهران انجام دادند، برای ارزیابی روایی از روش روایی محتوا استفاده کردند که بر اساس آن، نمره روایی محتوایی معادل ۰.۸۷ به دست آمد. با توجه به اینکه این مقدار به طور قابل توجهی بالاتر از معیار تعیین شده (۰.۷) است، می‌توان اطمینان داشت که پرسشنامه عشق نورس ایسترن و بوسترن از روایی محتوایی مطلوبی برخوردار بوده و می‌تواند ابزاری معتبر برای سنجش عشق نورس در پژوهش‌های ایرانی محسوب شود.

پایایی:

پایایی یک ابزار اندازه‌گیری، به درجه ثبات، دقت و همسانی درونی نتایجی اشاره دارد که از طریق آن به دست می‌آید و به پژوهشگر این تضمین را می‌دهد که در صورت اجرای مجدد پرسشنامه در شرایط مشابه، نتایج یکسانی حاصل خواهد شد و تغییرات در نمرات، عمدتاً ناشی از تفاوت‌های واقعی در شدت عواطف عاشقانه است و نه خطای تصادفی یا نوسانات موقعیتی (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰). قربانی و همکاران (۱۳۹۹) در تحقیق خود با هدف تعیین قابلیت اعتماد این ابزار در نمونه‌ای از دانشجویان دانشگاه‌های شیراز، از ضریب آلفای کرونباخ برای برآورد پایایی استفاده کردند که ضریب به دست آمده برای کل پرسشنامه معادل ۰.۸۶ و برای مؤلفه‌های آن بین ۰.۸۳ تا ۰.۸۵ گزارش شد. با عنایت به اینکه این ضرایب به مراتب بیشتر از آستانه قابل قبول (۰.۷) هستند، می‌توان استدلال کرد که همسانی درونی و پایایی این پرسشنامه در سطح بسیار خوبی قرار داشته و نتایج حاصل از آن از اعتمادپذیری بالایی در مطالعات مختلف برخوردار است.

تحلیل بر اساس میزان نمره پرسشنامه