پرسشنامه احساس خوشبختی ذوجین لنتز 2009

مشخصات پرسشنامه احساس خوشبختی ذوجین لنتز

تعریف مفهومی و عملیاتی پرسشنامه احساس خوشبختی ذوجین لنتز

تعریف مفهومی

احساس خوشبختی به عنوان یک سازه روانشناختی چندبعدی و ذهنی تعریف می‌شود که به ارزیابی کلی فرد از کیفیت زندگی، میزان رضایت از خود، روابط بین‌فردی و تجربه هیجانات مثبت در موقعیت‌های مختلف زندگی اطلاق می‌گردد. این احساس شامل مولفه‌های شناختی مانند رضایت از زندگی، مولفه‌های عاطفی مانند تجربه شادی و نشاط، و مولفه‌های اجتماعی مانند کیفیت روابط با دیگران است که همگی در کنار یکدیگر تصویر جامعی از بهزیستی روانشناختی فرد ترسیم می‌کنند (لنتز، ۲۰۰۹).

تعریف عملیاتی

احساس خوشبختی نمره‌ای است که فرد از پاسخگویی به ۱۲ گویه این پرسشنامه کسب می‌کند. این پرسشنامه تک عاملی بوده و فاقد زیرمقیاس یا مولفه مجزا است و نمره کل بیانگر میزان احساس خوشبختی در افراد ۱۶ تا ۵۰ سال می‌باشد. سوالات پرسشنامه به گونه‌ای طراحی شده‌اند که جنبه‌های مختلف احساس خوشبختی از جمله رضایت از خود، پذیرش انتقاد، لذت‌بردن از فعالیت‌های روزمره، روابط اجتماعی و نگرش به زندگی را پوشش دهند.

روایی و پایایی پرسشنامه احساس خوشبختی ذوجین لنتز

روایی:

برای حصول اطمینان از اینکه پرسشنامه احساس خوشبختی ذوجین لنتز، سازه مورد نظر را با دقت و جامعیت کافی اندازه‌گیری می‌کند، باید مفهوم اعتبار یا روایی ابزار مورد بررسی قرار گیرد. روایی در این پرسشنامه به این معناست که ابزار اندازه‌گیری تا چه حد توانسته است مفهوم انتزاعی و پیچیده خوشبختی را با تمام ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی آن، به طور کامل و بدون نقص پوشش دهد و از محتوایی مناسب و مرتبط با جامعه هدف برخوردار باشد (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰). رضایی و همکاران (۱۳۹۶) در پژوهش خود برای بررسی روایی این پرسشنامه از روش روایی محتوا بهره گرفتند و نمره روایی ۰.۸۹ به دست آمد. با توجه به اینکه این مقدار بالاتر از ۰.۷ است، می‌توان اذعان داشت که روایی محتوایی پرسشنامه احساس خوشبختی برای استفاده در جامعه ایرانی از اعتبار بسیار مطلوبی برخوردار بوده و پژوهشگران می‌توانند با اطمینان خاطر از آن در تحقیقات خود استفاده نمایند و نتایج حاصل را به جامعه هدف تعمیم دهند.

پایایی:

پایایی یا قابلیت اعتماد یک ابزار روانسنجی مانند پرسشنامه احساس خوشبختی، نشان‌دهنده میزان دقت، ثبات و تکرارپذیری نتایج آن در شرایط مشابه و در دفعات مختلف اندازه‌گیری است. به عبارت دیگر، پایایی به این پرسش پاسخ می‌دهد که آیا ابزار مورد نظر می‌تواند همواره نتایجی قابل اتکا و یکسان در زمینه سنجش احساس خوشبختی افراد ارائه دهد یا خیر (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰). محمدی و همکاران (۱۳۹۸) در مطالعه خود برای بررسی پایایی پرسشنامه احساس خوشبختی ذوجین لنتز از روش ضریب آلفای کرونباخ استفاده کردند و ضریب پایایی ۰.۸۱ به دست آمد. از آنجا که این مقدار از حد استاندارد ۰.۷ بالاتر است، می‌توان نتیجه گرفت که پرسشنامه احساس خوشبختی از همسانی درونی خوبی برخوردار بوده و نتایج حاصل از آن در جامعه ایرانی از قابلیت اعتماد لازم برای کاربردهای پژوهشی، تشخیصی و مشاوره‌ای برخوردار می‌باشد.

تحلیل بر اساس میزان نمره پرسشنامه