پرسشنامه استاندارد سازگاري شغلي ديويس لافكوايست

مشخصات پرسشنامه استاندارد سازگاری شغلی دیویس و لافکوايست

تعریف مفهومی و عملیاتی پرسشنامه استاندارد سازگاری شغلی دیویس و لافکوايست

تعریف مفهومی

سازگاری شغلی به عنوان یک سازه روانشناختی و شغلی چندبعدی تعریف می‌شود که به میزان هماهنگی، تطابق و تناسب بین ویژگی‌های فردی کارکنان (مانند نیازها، ارزش‌ها و توانایی‌ها) با الزامات، شرایط و پاداش‌های محیط کار اطلاق می‌گردد و شامل ابعاد مختلفی نظیر ارزش پیشرفت، ارزش راحتی، ارزش پایگاه، ارزش نوع‌دوستی، ارزش ایمنی، ارزش خودمختاری و سبک سازگاری می‌باشد (دیویس و لافکوايست، ۱۹۸۴).

تعریف عملیاتی

سازگاری شغلی نمره‌ای است که فرد از پاسخگویی به ۳۶ گویه این پرسشنامه کسب می‌کند. این نمره در هفت مؤلفه زیر نیز قابل محاسبه است. مؤلفه‌ها و سوالات مربوط به هر مؤلفه به صورت زیر است:

• مؤلفه ارزش پیشرفت (تمایل فرد به پیشرفت، موفقیت و استفاده از توانایی‌ها) با ۳ گویه: سوالات ۲، ۲۴، ۲۸

• مؤلفه ارزش راحتی (تمایل فرد به آسایش، امنیت، ثبات و تعادل در کار) با ۱۲ گویه: سوالات ۱، ۳، ۴، ۵، ۶، ۷، ۱۴، ۱۵، ۱۸، ۲۰، ۲۹، ۳۰، ۳۱

• مؤلفه ارزش پایگاه (تمایل فرد به جایگاه اجتماعی، احترام و اعتبار شغلی) با ۴ گویه: سوالات ۸، ۹، ۲۵، ۳۲

• مؤلفه ارزش نوع‌دوستی (تمایل فرد به روابط انسانی، کمک به دیگران و تعاملات اجتماعی مثبت) با ۵ گویه: سوالات ۱۰، ۱۱، ۱۳، ۳۳، ۳۴

• مؤلفه ارزش ایمنی (تمایل فرد به امنیت شغلی، عدالت سازمانی و حمایت مدیریت) با ۶ گویه: سوالات ۱۲، ۱۶، ۱۹، ۲۶، ۳۵، ۳۶

• مؤلفه ارزش خودمختاری (تمایل فرد به استقلال، آزادی عمل و تصمیم‌گیری در کار) با ۲ گویه: سوالات ۱۷، ۲۷

• مؤلفه سبک سازگاری (توانایی فرد در مواجهه، مقابله و ایجاد تغییر در محیط کار) با ۳ گویه: سوالات ۲۱، ۲۲، ۲۳

روایی و پایایی پرسشنامه استاندارد سازگاری شغلی دیویس و لافکوايست

روایی:

برای بررسی اعتبار یک ابزار اندازه‌گیری، باید مشخص شود که آن ابزار تا چه میزان قادر است مفهوم مورد نظر را به طور دقیق و بدون خطا مورد ارزیابی قرار دهد و محتوای آن با هدف پژوهش و جامعه هدف هماهنگی کامل داشته باشد (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰). دیویس و لافکوايست (۱۹۸۴) در پژوهش خود به منظور بررسی اعتبار پرسشنامه سازگاری شغلی از روش روایی محتوا با بهره‌گیری از نظرات متخصصان حوزه روانشناسی صنعتی و سازمانی استفاده کردند که نمره روایی ۰.۸۶ را برای این ابزار نشان داد. با توجه به اینکه این مقدار به طور قابل ملاحظه‌ای بالاتر از ۰.۷ می‌باشد، می‌توان نتیجه گرفت که روایی محتوایی پرسشنامه سازگاری شغلی برای استفاده در پژوهش‌های مرتبط با روانشناسی کار و مدیریت منابع انسانی در ایران، از اعتبار مطلوبی برخوردار است.

پایایی:

پایایی یک آزمون، مبین میزان دقت، ثبات و همسانی درونی نتایج حاصل از آن است و مشخص می‌کند که آیا می‌توان در شرایط مشابه، به تکرارپذیری و قابلیت اعتماد نتایج اطمینان داشت یا خیر (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰). دیویس و لافکوايست (۱۹۸۴) در پژوهش خود به منظور بررسی پایایی پرسشنامه سازگاری شغلی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده کردند که ضریب ۰.۸۸ را برای کل پرسشنامه گزارش نمودند. این مقدار که بسیار بالاتر از سطح استاندارد ۰.۷ است، نشان‌دهنده پایایی عالی و همسانی درونی بسیار خوب این ابزار در سنجش سازگاری شغلی بوده و امکان استفاده از آن را در پژوهش‌های معتبر حوزه روانشناسی کار و مدیریت فراهم می‌آورد.

تحلیل بر اساس میزان نمره پرسشنامه