پرسشنامه استاندارد رضایت از زندگی

مشخصات پرسشنامه استاندارد رضایت از زندگی

تعریف مفهومی و عملیاتی پرسشنامه استاندارد رضایت از زندگی

تعریف مفهومی

رضایت از زندگی به عنوان یک سازه روانشناختی و شناختی چندبعدی تعریف می‌شود که نشان‌دهنده ارزیابی کلی و قضاوت آگاهانه فرد نسبت به کیفیت زندگی خود در ابعاد مختلف از جمله روابط بین‌فردی، سلامت، شغل، موقعیت مالی و اهداف شخصی است. این سازه بیانگر میزان هماهنگی بین وضعیت مطلوب و واقعیت‌های موجود در زندگی فرد بوده و بر اساس معیارهای درونی هر شخص و مقایسه با استانداردهای ذهنی او شکل می‌گیرد و از مؤلفه‌های کلیدی سلامت روان و بهزیستی روانشناختی به شمار می‌رود (داینر و همکاران، ۱۹۸۵).

تعریف عملیاتی

رضایت از زندگی نمره‌ای است که فرد از پاسخگویی به ۸ گویه این پرسشنامه کسب می‌کند. این پرسشنامه دارای خرده‌مقیاس یا مولفه مشخصی نیست و نمره کل حاصل از مجموع امتیازات تمام گویه‌ها، بیانگر میزان رضایت از زندگی فرد در ابعاد مختلف است. سوالات این پرسشنامه به صورت تک‌عاملی طراحی شده و تمامی گویه‌ها به طور مستقیم به سنجش سازه رضایت از زندگی می‌پردازند.

• پرسشنامه دارای ساختار تک عاملی بوده و تمامی ۸ گویه به طور همزمان به اندازه‌گیری سازه رضایت از زندگی می‌پردازند.

روایی و پایایی پرسشنامه استاندارد رضایت از زندگی

روایی:

در این پرسشنامه، روایی به عنوان میزان هماهنگی و تناسب محتوای گویه‌ها با سازه نظری رضایت از زندگی تعریف می‌شود که نشان می‌دهد ابزار اندازه‌گیری تا چه اندازه توانسته است ابعاد مختلف این مفهوم روانشناختی را به طور جامع و دقیق پوشش دهد و از شاخص‌های سطحی و نامرتبط پرهیز کند (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰). کریمی و همکاران (۱۳۹۴) در تحقیق خود برای ارزیابی روایی این پرسشنامه از روش روایی محتوایی با بهره‌گیری از نظر متخصصان روانشناسی بالینی و سلامت استفاده کردند و شاخص روایی محتوا (CVI) برابر با ۰.۸۱ به دست آمد. با توجه به اینکه این مقدار بالاتر از معیار استاندارد ۰.۷۰ است، روایی محتوایی پرسشنامه رضایت از زندگی برای استفاده در جامعه ایرانی مورد تأیید قرار گرفته و از کفایت محتوایی لازم برای سنجش دقیق این سازه برخوردار است.

پایایی:

پایایی پرسشنامه رضایت از زندگی به معنای درجه ثبات، هماهنگی و دقت گویه‌ها در اندازه‌گیری این سازه روانشناختی است که نشان می‌دهد نتایج حاصل از این ابزار در شرایط مختلف و برای گروه‌های گوناگون از قابلیت اتکاء و اعتمادپذیری بالایی برخوردار است (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰). محمدی و همکاران (۱۳۹۶) در مطالعه خود برای ارزیابی پایایی این پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ استفاده کردند که مقدار آن برای کل ابزار برابر با ۰.۸۳ گزارش شده است. با توجه به اینکه این شاخص بالاتر از حد آستانه ۰.۷۰ است، پایایی پرسشنامه رضایت از زندگی در جامعه ایرانی مورد پذیرش واقع شده و نشان‌دهنده همسانی درونی بسیار مطلوب گویه‌ها و قابلیت اعتماد مناسب این ابزار برای کاربرد در تحقیقات روانشناسی و علوم اجتماعی است.

تحلیل بر اساس میزان نمره پرسشنامه