پرسشنامه استاندارد رضایت از تحصیل احمدی 1388

مشخصات پرسشنامه استاندارد رضایت از تحصیل

تعریف مفهومی و عملیاتی پرسشنامه استاندارد رضایت از تحصیل

تعریف مفهومی

رضایت از تحصیل به عنوان یک سازه روانشناختی و نگرشی چندبعدی تعریف می‌شود که بیانگر احساسات، نگرش‌ها و ادراکات مثبت یا منفی دانش‌آموزان و دانشجویان نسبت به جنبه‌های گوناگون محیط تحصیلی، فرآیند یادگیری و تجارب آموزشی خود است. این مفهوم شامل ابعاد مختلفی از جمله رضایت از دانشگاه، رضایت از رشته تحصیلی، نگرش به تحصیل و رضایت از رفتار اساتید می‌باشد که در مجموع نشان‌دهنده میزان خشنودی، علاقه، انگیزه و تعهد فرد نسبت به فعالیت‌های تحصیلی و محیط آموزشی خود است (احمدی، ۱۳۸۸).

تعریف عملیاتی

رضایت از تحصیل نمره‌ای است که فرد از پاسخگویی به ۳۰ گویه این پرسشنامه کسب می‌کند. این نمره در چهار مؤلفه زیر نیز قابل محاسبه است. مؤلفه‌ها و سوالات مربوط به هر مؤلفه به صورت زیر است:

• مؤلفه رضایت از دانشگاه (محوریت احساس رضایت فرد از امکانات، جو، حمایت‌ها و فضای کلی دانشگاه) با ۹ گویه: سوالات ۴، ۹، ۱۳، ۱۶، ۱۸، ۱۹، ۲۲، ۲۴، ۲۷

• مؤلفه رضایت از رشته تحصیلی (محوریت احساس رضایت فرد از انتخاب رشته، تناسب با علایق و آینده شغلی) با ۸ گویه: سوالات ۲، ۳، ۶، ۱۰، ۱۲، ۱۴، ۲۰، ۲۳

• مؤلفه نگرش به تحصیل (محوریت نگرش مثبت یا منفی فرد نسبت به درس خواندن، پیشرفت و رشد علمی) با ۷ گویه: سوالات ۱، ۷، ۱۵، ۲۱، ۲۵، ۲۶، ۲۸

• مؤلفه رضایت از رفتار اساتید (محوریت احساس رضایت فرد از روش تدریس، رفتار، حمایت و تعامل با اساتید) با ۶ گویه: سوالات ۵، ۸، ۱۱، ۱۷، ۲۹، ۳۰

روایی و پایایی پرسشنامه استاندارد رضایت از تحصیل

روایی:

منظور از اعتبار این پرسشنامه، توانایی آن در سنجش دقیق و جامع سازه رضایت از تحصیل و ابعاد چهارگانه آن یعنی رضایت از دانشگاه، رضایت از رشته تحصیلی، نگرش به تحصیل و رضایت از رفتار اساتید است که نشان می‌دهد گویه‌ها تا چه اندازه می‌توانند نگرش‌ها و احساسات افراد نسبت به محیط تحصیلی را به درستی منعکس کنند (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰). احمدی (۱۳۸۸) در پژوهش خود برای تعیین اعتبار این پرسشنامه از روش روایی محتوایی با بهره‌گیری از نظرات متخصصان علوم تربیتی و روانشناسی استفاده کرد و روایی آن را تأیید نمود. شیخ الاسلامی و احمدی (۱۳۹۰) نیز در مطالعه اعتباریابی خود، از روش روایی محتوایی با استفاده از دیدگاه‌های متخصصان استفاده کردند و نمره روایی ۰.۷۸ را به دست آوردند. با توجه به اینکه این مقدار بیشتر از ۰.۷ است، می‌توان نتیجه گرفت که پرسشنامه رضایت از تحصیل احمدی از روایی محتوایی مطلوبی برخوردار بوده و برای استفاده در پژوهش‌های روانشناسی، علوم تربیتی و مشاوره تحصیلی در جامعه ایرانی مناسب است.

پایایی:

ثبات، دقت و قابلیت اتکای نتایج حاصل از پرسشنامه رضایت از تحصیل در شرایط مختلف، نشان‌دهنده پایایی آن است که بیانگر این موضوع می‌باشد که این ابزار تا چه اندازه می‌تواند پاسخ‌های پایدار و قابل اعتمادی را در دفعات مختلف اندازه‌گیری ارائه دهد (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰). شیخ الاسلامی و احمدی (۱۳۹۰) برای محاسبه پایایی این پرسشنامه از روش ضریب آلفای کرونباخ استفاده کردند و ضریب پایایی ۰.۷۳ را برای کل پرسشنامه گزارش نمودند. همچنین پایایی ابعاد چهارگانه این پرسشنامه در دامنه ۰.۶۸ تا ۰.۷۸ گزارش شده است. با توجه به اینکه این ضرایب برای یک ابزار ۳۰ سوالی قابل قبول بوده و ضریب کلی از ۰.۷ بالاتر است، می‌توان گفت که پرسشنامه رضایت از تحصیل احمدی از پایایی مطلوبی برخوردار بوده و برای استفاده در تحقیقات علمی و ارزیابی‌های آموزشی مناسب است.

تحلیل بر اساس میزان نمره پرسشنامه