پرسشنامه استاندارد وفاداری به برند

مشخصات پرسشنامه استاندارد وفاداری به برند

تعریف مفهومی و عملیاتی پرسشنامه استاندارد وفاداری به برند

تعریف مفهومی

وفاداری به برند به عنوان یک سازه روانشناختی و بازاریابی چندبعدی تعریف می‌شود که به تعهد عمیق و پایدار مصرف‌کننده نسبت به یک برند خاص اطلاق می‌گردد، به گونه‌ای که او تمایل دارد مجدداً از آن برند خریداری کند و آن را به دیگران نیز توصیه نماید، علی‌رغم وجود رقبا و تأثیرات بازاریابی که ممکن است او را به سمت تغییر ترغیب کنند (الیور، ۱۹۹۹).

تعریف عملیاتی

وفاداری به برند نمره‌ای است که فرد از پاسخگویی به ۱۱ گویه این پرسشنامه کسب می‌کند. این پرسشنامه فاقد زیرمقیاس یا مؤلفه است و نمره کل، بیانگر میزان وفاداری فرد به برند مورد نظر می‌باشد.

روایی و پایایی پرسشنامه استاندارد وفاداری به برند

روایی:

در این پرسشنامه روایی به این معناست که ابزار اندازه‌گیری تا چه حد توانسته است سازه وفاداری به برند را به درستی بسنجد و از محتوای مناسبی برای این منظور برخوردار باشد (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰). کرمی و همکاران (۱۳۹۸) در پژوهشی که بر روی جامعه مصرف‌کنندگان ایرانی انجام دادند، برای بررسی روایی این پرسشنامه از روش روایی محتوا با بهره‌گیری از نظرات خبرگان بازاریابی و روانشناسی استفاده کردند و نمره روایی ۰.۸۶ را گزارش نمودند. با توجه به اینکه این مقدار به طور قابل توجهی بیشتر از ۰.۷ است، می‌توان اذعان داشت که روایی محتوایی این ابزار برای سنجش وفاداری به برند در جامعه ایرانی مطلوب بوده و مورد تأیید قرار می‌گیرد.

پایایی:

پایایی به این مفهوم است که آیا نتایج حاصل از این پرسشنامه در دفعات مختلف اجرا، از ثبات و دقت کافی برخوردار است یا خیر و به عبارتی، ابزار سنجش تا چه اندازه می‌تواند نتایج قابل اعتمادی را ارائه دهد (سرمد و همکاران، ۱۳۹۰). کریمی و همکاران (۱۳۹۶) در یک مطالعه میدانی برای بررسی قابلیت اعتماد این پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ استفاده کردند که مقدار آن ۰.۸۴ محاسبه گردید. این ضریب نشان می‌دهد که سوالات پرسشنامه از همسانی درونی بالایی برخوردار بوده و ابزار مذکور از پایایی قابل قبولی برای اندازه‌گیری وفاداری به برند برخوردار است، زیرا مقدار به دست آمده از حد آستانه ۰.۷ بسیار بالاتر است.

تحلیل بر اساس میزان نمره پرسشنامه